พ่อของผมกับโบราณสถาน และ โบราณวัตถุนี่ตัดกันไม่ขาดจริงๆ สมัยตอนผมเป็นยังเป็นวัยรุ่นอยู่ (ตอนนี้เลยรุ่นนั้นไปนานมากแล้ว) พ่อมักจะไปประท้วงในอะไรๆ ที่ไม่ถูกต้องเสมอ ที่โดดเด่นจำได้ขึ้นอกขึ้นใจผมเลยก็คงเป็นเรื่อง ประท้วง การถ่ายทำหนังเรื่อง Mortal Kombat ในวัดพระศรีสรรเพชญ์ วัดมหาธาตุ และวัดไชยวัฒนาราม ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ่อก็คิดและเชื่อในแบบของพ่อที่มีความรักในวัฒนธรรมโบราณสถาน และ โบราณวัตถุ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ผมและวรรธน์ ชื่นชมในตัวพ่อมาก เราศรัทธาในความคิดของพ่อที่เป็นแบบนี้

เรื่องที่กำลังเป็นเรื่องอยู่ตอนนี้ก็คือเรื่องเขาพระวิหาร แน่นอนครับพ่อผมก็ติดตามเรื่องนี้มาโดยตลอดเช่นกัน และพ่อผมก็เขียนไว้ในหนังสือ

กรณี ปราสาทพระวิหาร คนไทยจะพูดจาเป็นเสียงเดียวกันมิได้เชียวหรือ ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ 22 กันยายน 2552

มันเป็น Logic ที่แสนง่าย ดังคำของพ่อที่ว่า “เราก็ต้องพูดให้เป็นเสียงเดียวกันว่า พื้นที่ 4.6 ตารางกิโลเมตรนั้น เป็นที่ของเรา เราต้องมั่นคงในหลักฐานของเรา” เพราะอะไรครับ เพราะว่าเวลาเรามีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับบ้านเรา พื้นที่ของบ้านเรา ทะเลาะกับคนข้างบ้าน นอกบ้าน คนอื่นๆ เราต้องพูดเหมือนกัน สามัคคีกัน ปกป้องพื้นที่บ้านของเรา แม้จะเป็นแค่หน้าบ้านเราก็ตาม เหมือนมีคนมาจอดรถขวางประตูหน้าบ้านเราอย่างนี้ คน 10 คนในบ้านก็ต้องบอกเหมือนกันว่า โอ๊ยคุณจอดไม่ได้หรอก มีรถเข้าออก ไม่ใช่ 2 คนบอกจอดไม่ได้ 2 คนบอกจอดได้ 2 คนบอกไม่รู้ไม่สนใจ โดยเฉพาะเสียงของผู้นำครอบครัว ต้องชัดเจนบอก จอดไม่ได้ แล้วทำไมประเทศไทยที่เป็นบ้านหลังใหญ่ของเรา ไม่เป็นอย่างนั้น ทำไมบางคนถึงบอกว่า 4.6 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่เท่าแมวดิ้นตาย อย่าไปขัดแย้ง พูดทำไม เฮ้อ

ผมดีใจที่พ่อมี Blog ทำให้ผมได้ติดตามความคิดของพ่อได้เสมอๆ (อีกหน่อยจะให้พ่อเล่น Twitter มั่ง เผื่อพ่อขี้เกียจอัพ Blog แล้ว) ดีใจที่ได้อ่านความคิดของพ่อครับ

อ่านบทความ กรณี ปราสาทพระวิหาร คนไทยจะพูดจาเป็นเสียงเดียวกันมิได้เชียวหรือ ที่ www.wisut.net