นพ ภิญโญวาณิชกะ

อ่านแล้วก็ระลึกถึงวันเก่าๆ ดี แต่สำหรับผมมันก็วัดอะไรได้ยากเพราะบางครั้งคนก็พูดผิด แต่ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยพูดผิดหลายบรรทัดเท่านี้เลย

“…ผมไม่ต้องการอะไรจากประเทศไทยอีกเเล้ว…ผมพอเเล้ว…”
“คนรวย ไม่โกง” “รวยแล้วไม่โกง”
ด่านักวิชาการที่ให้คำแนะนำรัฐบาล “พวกขาประจำ”
ด่าวิชาชีพทนาย
ด่า UNSCR กลางที่ประชุมสหประชาชาติ (ห้ามยุ่งกับปัญหาภาคใต้ไทย)
“UN ไม่ใช่พ่อ”
“พวกนี้มันโจรกระจอก”
“ผมรู้แล้วครับ” “รู้ตัวหมดแล้ว” “ตอนนี้กำลังติดตามอย่างใกล้ชิด” “ผมจัดการได้” “ไม่นาน ๆ รอหน่อย” “ไม่เกิน 3 เดือน” “ตอนนี้กำลังปรับแผน”
“เป็นทหารปล่อยให้เขาปล้นปืนได้ ก็สมควรตายแล้ว” (กรณีปล้นปืนทหาร 4 ม.ค. 47)
“ทุกคนทำตามหน้าที่ไปเลย ผมรับผิดชอบเอง อันนี้ไม่ต้องห่วง ผมขอรับผิดชอบเอง” นักข่าวถามต่อ รับผิดชอบอย่างไรค่ะท่าน “เออ รับผิดชอบโดยการที่ประชาชนไม่ต้องเลือกผม ถ้าผมทำไม่ดีคราวหน้าประชาชนก็ไม่ต้องเลือกผม”
“ไม่ต้องตกใจ มันแค่โรคอหิวาระบาด” (ปัญหาไข้หวัดนก)
“เป็นพระอยู่ส่วนพระ ไม่สมควรพูดเรื่องการเมือง ถ้าพูดก็ไม่สมควรเรียกว่าพระ”
“แม’ง…ไอ้พวกนักวิชาการก็เอาแต่ติ”
“พูดเรื่องพระราชอำนาจ ระวังเหาจะกินหัว”
“ อุ๊ย อันนี้ท่านเมตตาผมมาก่อนเยอะเลย เพราะฉะนั้นผมก็ต้องเมตตาท่าน เป็นธรรมดา”

“ถ้ารู้สำนึกผิดเมื่อไหร่ให้มาบอก จะให้อภัย” (กรณีฟ้องสนธิ)
“จังหวัดไหนมอบความไว้วางใจให้เราต้องดูแลเป็นพิเศษ ต้องเอาเวลาไปจังหวัดที่เราได้รับความไว้วางใจมากเป็นพิเศษ จังหวัดที่ไว้วางใจเราน้อยต้องเอาไว้ทีหลัง” (กรณีแพ้เลือกตั้งซ่อม สส. ที่ จ.พิจิตร และ จ.อุทัยธานี 30 ตค. 48) (ประเทศไทย และภาษีประชาชนเป็นของนายกแล้วหรือ?)
“ประชาชนที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมและไปร้องเรียนกับตำรวจ แต่ตำรวจไม่รับแจ้งความ ตอนนี้หากไปบอกว่าเป็นสมาชิก พรรค ทรท.ตำรวจรีบรับแจ้งความเลย”
“พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก ดาวพุธโคจรถอยหลัง”
“เอะอะก็หาว่าผมไม่จงรักภักดี ปัดโธ่ ถ้านายกฯไม่จงรักภักดี แล้วผีที่ไหนจะจงรักภักดี”
นักข่าวถาม : ท่านขายหุ้นได้เงินมามาก แต่ไม่เสียภาษีเลย ทักษิณตอบ : “อิจฉา อะดิ”
“ยกเว้นพระเจ้าอยู่หัว กระซิบข้างหูว่าทักษิณลาออกเถอะเท่านั้นจะกราบพระบาทลาออกแน่นอน”
“ผมเป็นนายกฯ พระราชทานอยู่แล้ว ถ้าผมได้รับเลือกตั้ง พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ผมเป็นนายกรัฐมนตรีอยู่แล้ว”
“โผทหารที่นายกฯ เซ็นแล้ว ใครจะกล้าเปลี่ยน”
“ไม่มี้ ขายเขยอะไรกัน ไปคราวนี้ไปเที่ยว ไปชอปปิ้ง” (กลับจากสิงคโปร์ กรณีขายหุ้นชินให้เทมาเส็ก)
“โถ่ ผมตัวเบ่อเร่อเท่อ ไม่ตรงไปตรงมาได้ยังไง ต้องทำตรงไปตรงมาอยู่แล้ว”
“ลาออกเหรอ รอชาติหน้าสายๆเถอะ”
“ผมจะไม่ยุบสภา ถ้ายุบก็เท่ากับทรยศประชาชน” (สุดท้ายสุดก็ยุบสภา)
“ครั้งนี้ต้องขอบคุณลูกๆ ที่เขาสงสารพ่อ กลัวพ่อจะถูกกล่าวหาเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อน”
“ผู้มีบารมีนอกรัฐธรรมนูญคือใคร” “…วันนี้ผมเจ็บขา…” “…เอาไว้เดี๋ยวจะร้องเพลงให้ฟัง…” “..พอแล้ว สมานฉันท์ได้แล้ว..”
“Enough is enough”