นพ ภิญโญวาณิชกะ

เพื่อนๆ ที่เห็นชื่อเว็บผม www.bangkokr.com เค้าก็จะชอบถามกันว่า
“ทำไมต้องมี R ”
“มี R ทำไม ”
“อ่านว่าอะไร บางกอก อาร์ เหรอ ?”
“แล้วมันแปลว่าอะไร?”
ก็ถามกันไปต่างๆ นาๆ ตอนตั้งชื่อ ผมก็อยากจะทำเว็บสักเว็บนึงเกี่ยวกับกรุงเทพฯ เช่นที่กิน ที่ดื่ม ที่เที่ยว ให้มันไปได้กับชีวิตทำงานของตัวเอง เลยตั้งชื่อว่า bangkokr ซึ่งก็เหมือนกับ R Culture อื่นๆ คือ เติม R ลงไปแล้วอ่านว่า เกอร์ ซะ เช่น Flick(r) , Zick(r) หรือ Upload(r) จะได้ เข้า Trend เหมือนชาวบ้านเค้า คนกรุงเทพฯ คือความหมายที่ผมคิด

และแล้วเมื่อเวลาผ่านไป (สัก 2 อาทิตย์ได้ อาการเริ่มไม่ดี ไม่มีการขยับขยายเพิ่มเติมนอกจากชื่อ Domain) แต่ก็ทำเหมือนทุกครั้ง คือไม่ยอมให้ตัวเองมีเวลาสักที ทำงานอยู่นั่นเอง เลยจับ เอา wordpress มาลง เพราะชอบ theme และ ตัวเขียนมันเขียนสนุกมือดี (เมื่อก่อนเคยลองใช้ Drupal กับ เจ้าอื่นๆ อีกมากมาย) ชอบ WordPress สุด เลยลงมาไว้ เก็บเขียนเรื่องที่เราไม่ได้เขียนลงสมุด (ลายมือตัวเองเริ่มอ่านไม่ได้ขึ้นเรื่อยๆ พิมพ์เร็วกว่า) มาบันทึกใส่เว็บแทน เก็บไว้อ้างอิงบ้าง ไว้จดจำบ้าง แบ่งความรู้คนอื่น บ้าง

โดยหลังจากที่เขียนไปซักพักก็เริ่มจะรู้แนวทางของตัวเองว่า เราไม่ใช่คนเที่ยว เราเป็นคนชอบฟังเพลง นั่งทำงานทำงานไปเรื่อยๆ เมื่อว่าง ก็จะดูหนัง เรื่องที่เขียนก็เลยไม่ค่อยมีเรื่องอะไร นอกจากเรื่องงาน วิธีใหม่ๆ ที่เคยเจอ เรื่องที่อ่านเจอจากอินเตอร์เน็ต (ที่หนีงานมาแอบอ่าน) ระหว่างนั้น ก็จะมีดนตรี และ หนังมาแซมบ้าง เพราะเป็นคนที่ดูหนังทุกวันถ้าทำได้ เคยคิดไว้ว่าต้องดูให้ได้ทุกวัน สักวันเราจะดูหนังหมด ฟังเพลงทุกเพลง ไม่ว่าจะเคยฟัง หรือไม่ถ้าตรงแนว

โดยเมื่อเขียนไปเรื่อยๆปรากฏว่าต้องเสียเวลามานั่งเขียน เรื่องราวชักบานปลายไม่แน่นอน แต่ก็สนุกดี เขียนเพลินดี อ่านมากขึ้น เขียนมากขึ้น เข้ากับวิถีทางของตัวเองที่ว่า “ในหนึ่งวันต้องเก็บอะไรมาให้กับตัวเองสักอย่าง เพื่อให้วันนี้ดีกว่าเมื่อวาน”